DOVO-Spakenburg 0-3 (0-0)

25-04-2009. Na de ontluisterende 0-3 nederlaag tegen Spakenburg heeft DOVO zich in een bijzonder netelige positie gewerkt. Op basis van het vertoonde spel van vanmiddag kan worden afgevraagd of de ploeg nog wel in staat is om de zo gevreesde p/d plaats te ontlopen.

Zoals al eerder gesteld vereist degradatievoetbal een zekere discipline. Eerste vereisten zijn een juiste instelling en veel inzet. Beiden waren in het duel tegen Spakenburg niet zichtbaar. Integendeel, de ploeg begon de eerste tien minuten zo slap en voetbalde zo gemakzuchtig dat dit eigenlijk al een voorbode was van de rest van de wanvertoning. Iedere keer kan daarbij de vraag worden gesteld hoe dit mogelijk is gezien de stand op de ranglijst, waarbij iedere wedstrijd een regelrechte finale is. Je verwacht dan een tot de tanden gewapend team strijdend tot het spreekwoordelijke gaatje en knokkend voor iedere bal. Aan geen enkele van deze voorwaarden werd voldaan. Het was poeslief, slap, ongeïnspireerd, geen duel werd er gewonnen en niemand maar dan ook niemand binnen het team sprak elkaar daarop aan. 

Spakenburg was naar Veenendaal gekomen om de magere resultaten van de afgelopen weken weg te poetsen. Een aantal van de inmiddels tot bank veroordeelde vedetten kreeg weer eens een kans om hun kwaliteiten te tonen en lieten dit ook nadrukkelijk zien. Spakenburg voetbalde frank en vrij, maar werd daarbij ook geen duimbreed in de weg gelegd door haar zeer pover spelende tegenstander. Gaandeweg de eerste helft kwamen er steeds meer kansen voor de bezoekers maar op vaak miraculeuze wijze ging de bal maar niet het doel in. 

DOVO bleef volharden in onsamenhangend, angstig voetbal. Eigenlijk was het een wonder dat de rust nog met een blanco stand aanbrak, waarbij DOVO nog steeds hoop had op een kostbaar punt.

De tweede helft was echter nog geen vier minuten oud of het was al over en uit. Eerst was het Maurice van der Wilt die een enorme miscommunicatie in de DOVO-defensie afstrafte (0-1), waarna een minuut later Thijs Houwing geheel ongehinderd op simpele wijze de voorsprong kon uitbreiden naar 0-2. Het was ontluisterend om te zien hoe eenvoudig en effectief Spakenburg van de gekregen cadeautjes profiteerde. 

Toen de zon daarna langzaam letterlijk wegtrok van Panhuis werd figuurlijk de duisternis op het veld nog groter. Na een aantal onschuldige speldenprikjes van DOVO kreeg Salim Amerzgiou in de 79^e minuut alle gelegenheid om de bal bijna wandelend in het doel te deponeren (0-3) DOVO stond erbij en keek ernaar. Spakenburg geloofde het daarna verder wel, waardoor DOVO aan het einde van het duel nog wat mogelijkheden kreeg om de stand een beter aanzien te geven. Een hard schot van Wesley Kints verdween op het laatste moment via een Spakenburg-been naast het doel. Doelman Sven Taberima liet tegen het einde nog zien over veel souplesse te beschikken. Een vrije trap van Bas Dreef plukte hij fraai uit de bovenhoek. 

Geen vrolijke gezichten na afloop, zeker niet toen bleek dat alle directe concurrenten één of meer punten hadden behaald. Ongeloof bij spelers en supporters hoe zo'n collectief falen toch mogelijk was geweest. De nog resterende twee wedstrijden tegen Ajax en Sparta Nijkerk moet het gras worden opgevreten. Zo niet dan dreigt voor DOVO een onwaardig slot van de competitie.

Aantal toeschouwers

500

Scheidsrechter

S.B. den Haan 

Doelpunten

48. Maurice van der Wilt 0-1, 49. Thijs Houwing 0-2, 79. Salim Amerzgiou 0-3 

Gele kaarten

Leon Toonen, Daniël Kops (DOVO), Thijs Houwing (Spakenburg) 

Opstelling DOVO

Gerben Jan Ruizendaal, Wesley Kints, Remko Pieterse, Bas Dreef, Leon Toonen, Marco van Rooijen, Arnold Klein (38. Tom Gesgarz), Daniël Kops (46. Brayton Biekman), Martin van der Meijden, Luciën Dors, Thijs van Tent Beking. 

Opstelling Spakenburg

Sven Taberima, Frederik Korlaar (70. Roy van Velzen), Sven Baas, Duncan van Moll, Robert Verschraagen, Jos Bouw, Christy Bonevacia (81. Nick de Graaf), Maurice van der Wilt, Salim Amerzgiou, Thijs Houwing (63. Ruben Wilson), Karim Elkaddouri.