Jonathan van Wijk: Pupil van de Week bij DOVO-Volendam

F7-speler Jonathan van Wijk was afgelopen zaterdag Pupil van de Week bij de wedstrijd DOVO-Volendam. Ondanks dat DOVO in dat duel tegen de eerste thuisnederlaag aanliep, genoot Jonathan met volle teugen. Hieronder beschrijft hij waarom.

Toen we een tijdje terug in de kleedkamer gingen loten voor Pupil van de Week had ik gewonnen en zaterdag was het eindelijk zover. Ik had er erg veel zin in. Mijn vader had al verteld dat hij 25 jaar geleden ook Pupil van de Week was geweest, dus wist ik een beetje wat er zou gebeuren. Eerst 's morgens met mijn team de F7 met 9-1 gewonnen, dus de dag begon al goed!

Samen met papa gingen we 's middags boven de kantine naar een grote kamer met allemaal stoelen. Ik heb heel leuk met Andreas, de penningmeester van DOVO, gepraat, toen een hele nette meneer mij kwam ophalen. Ik mocht deze meneer Kees noemen en ik moest heel goed zijn naam onthouden vanmiddag, zei hij. Samen gingen we naar de kleedkamer toe van DOVO 1. Ik hoorde al voor de kleedkamer heel harde muziek. In de kleedkamer was het nog veel harder en mocht ik iedereen een hand geven. De spelers vond ik allemaal heel stoer en aardig. Sommige waren zelfs aan het bodybuilden. Ik mocht een t-shirt en trainingspak aan en we gingen met z`n allen het veld op.  Ik heb toen trucjes geleerd en heel leuk overgespeeld met de spelers, maar die waren wel erg goed. Ik voelde mijzelf wel heel trots.

Toen de wedstrijd begon mocht ik voorop dribbelen met de bal. Er waren wel duizenden mensen. Toen mocht ik van de scheids naar de goal van de tegenstander om te scoren. De eerste keer hield hij de bal tegen, maar ik schoot nog een keer. Toen hield hij de bal weer tegen, maar de bal was wel over de lijn, dus telde die. Iedereen ging gelukkig klappen. Toen mocht ik in de dugout van DOVO zitten met de reservespelers en kreeg ik een zak snoep, die we met z`n allen helemaal op hebben gegeten. Heel snel scoorde DOVO 2x, dus dat gaat goed, dacht ik. Ik vond het heel jammer dat ze later toch verloren. Net na de wedstrijd waren er wel een paar mannen heel boos op elkaar waar ik bij stond en toen was ik wel even bang, maar Kees nam mij gelukkig snel mee naar binnen. Ik vond het wel heel stom dat ze zo boos waren, dat ga ik later nooit doen. Ik mocht daarna nog met Elrik Bos op de foto, want hij heeft z`n hele leven maar 1 rode kaart gehad en vooral omdat hij kan keepen en ook kan voetballen!

Toen ging ik weer naar boven in de kamer waar Andreas ook nog zat en daar kreeg ik van de baas van DOVO een diploma en nog wat drinken met pindastokjes en…….helemaal super, een DOVO-bal met alle handtekeningen van de spelers van DOVO 1!!!  Mijn papa was een beetje jaloers, want die kreeg 25 jaar geleden alleen maar een patatje na de wedstrijd. Iedereen was die middag heel erg aardig tegen mij en ik vond ook iedereen heel aardig. Als ik later bij DOVO 1 speel, ga ik ook heel aardig doen tegen de Pupil van de Week. Ik vond het echt de allerleukste dag van mijn leven en ik wil iedereen van DOVO 1 bedanken.

Groetjes, Jonathan van Wijk.